Luteijn, netwerker bij uitstek
door Joop van den Oudenhoven
We zetten de schijnwerper in onze rubriek ‘Koppen’ op David Luteijn lid van de Stichting Driebandenpromotie Zeeland.
Luteijn is in hart en nieren een Zeeuw met diepe wortels in Zeeuws Vlaanderen. Geboren in 1943 in Zuidzande op de boerderij van zijn ouders. Een landbouwbedrijf dat al honderdvijftig jaar in de familie is. Als oudste jongen in het gezin zou hij, na de HBS, gaan studeren en zijn broers de boerderij overnemen. Hij studeerde in Wageningen landbouwgeoriënteerde opleidingen in de richting Agrarische economie en rechten. In het laatste jaar van zijn studie trad hij in het huwelijk en direct na zijn studie moest hij in militaire dienst.
Na zijn diensttijd en zijn eerste sollicitatie begon Luteijn als marketing manager bij een kunstmestfabrikant in Vlaardingen. Het zou meteen zijn laatste sollicitatie in zijn hele loopbaan zijn want voor al zijn latere posities werd hij gevraagd. Zoals twee jaar later, in 1974, toen hij werd gevraagd in Zeeland secretaris te worden van de ZLM. Het antwoord was niet moeilijk en Luteijn koos voor zijn geliefde Zeeland. Hij kwam te werken in het pand waar we nu een afspraak hebben voor dit gesprek, het huidige Hotel Jersey op de Goese Markt. Na dit twee jaar te hebben gedaan werd hij gevraagd voorzitter te worden van de ZLM. Een betaalde functie die 4 dagen per week in beslag nam. In die tijd nam hij ook de ouderlijke boerderij over maar al anderhalf jaar later werd hij verzocht om voorzitter te worden van de landelijke boerenbond en tevens als Europees vicevoorzitter. Luteijn was toen pas 32 jaar. Hij werd tevens gecommitteerde namens het Landbouwschap in de SER en spreekbuis in Brussel bij de Europese gemeenschap.
In 1983 wordt Luteijn gevraagd voor een zetel in de Eerste Kamer met specialiteit de landbouw. Daarnaast krijgt hij zitting in het landelijke bestuur van de Boerenleenbank, de huidige Rabobank. In de zeventiger jaren was Luteijn ook nog actief voor de toenmalige Cebeco en betrokken bij de Heidemaatschappij. Na het faillissement hiervan werd Luteijn commissaris bij het nieuwe bedrijf Arcadis en vanaf 1990 tot 2002 President Commissaris. Alles wat Luteijn deed waren deeltijdfuncties. Nimmer vervulde hij een fulltime functie omdat hij zich in alle richtingen wilde ontwikkelen. In de politiek heeft hij nooit de bedoeling gehad vooraan te staan en toch werd hij tot zijn verbazing als nummer één geplaatst voor de verkiezing tot fractievoorzitter van de eerste kamer voor de VVD. In die rol werd hij medeverantwoordelijk voor de val van het kabinet Lubbers 2. Alles bijeen zat hij 12 jaar in de eerste kamer waarvan 8 als (de jongste) fractievoorzitter. Vanaf 1995 heeft Luteijn alleen nog adviserende functies en commissariaten bekleed. Alles bij elkaar tientallen in allerlei geledingen. Een paar voorbeelden: Commissaris bij de Zeeuwse Visser (kokkel, oester, mosselvisserij); President Commissaris bij Prins&Dingemanse.
Sinds 1995 is hij associé van Boer en Croon en bracht hij diverse adviezen uit naar Ministeries.
Eind jaren tachtig toonde zijn zoon belangstelling om de boerderij over te nemen en is het bedrijf verder ontwikkeld van toen 30 ha, naar nu 70 ha. Twaalf ha. bestaat uit perenteelt, het overige deel is akkerbouw. Van 1999 tot 2000 is Luteijn nog even commissaris der koningin in Zuid Holland nadat de vorige naar huis is gestuurd.
In 2002 komt er weer een nieuwe uitdaging op zijn weg. Luteijn wordt gevraagd als commissaris bij Delta. Hij bouwt zijn activiteiten bij Cebeco en RABO af. Na twee maanden bij Delta wordt de directie naar huis gestuurd en wordt Luteijn verzocht tijdelijk waar te nemen. In die periode bouwt Luteijn een tweede woning op ongeveer 300 meter afstand van de boerderij en zal daar ongeveer zeven maanden van het jaar doorbrengen. De rest van het jaar woont hij in Goes. Na zes maanden wordt het zoeken naar een opvolger van de vorige directeur bij Delta gestaakt en Luteijn aangesteld als nieuwe directeur. Hij zal dat vier jaar blijven. Na afsluiting van die functie richt hij zich nog voornamelijk op maatschappelijke functies. Een kort overzicht van zijn bedrijfsmatige functies:
Commissaris bij Stichting De Westerscheldetunnel, De Zeeuwse Verzekeringsmaatschappij, Agrarische keuringsdienst, Research Institute of Water, Voorzitter van de raad van Commissarissen van de tunnel Sluiskil, Lid van de Raad van Toezicht van Hogeschool Zeeland en Voorzitter van de Brabantse en Zeeuwse Werkgevers.
Maatschappelijke functies:
Wereld Erfgoed Kinderdijk, Verschillende musea, Wielerprofronde van Zeeland, Raad van Toezicht Voetbal Expirience in Middelburg, adviseur van RBC Roosendaal en natuurlijk Stichting Driebandenpromotie tegenwoordig in Sluiskil.
Met wielrennen heb ik altijd al iets gehad, zonder zelf ooit te hebben gefietst. Ben een groot aantal keren in de ploegleiderwagen van Jan Raas in de tour de France geweest. Heb Raas indertijd nog in contact gebracht met de Rabobank. Qua sport heb ik de grootste voorkeur voor biljarten. Ik speelde al vanaf mijn 6 à 7 jaar thuis op een tafelbiljart. Heb in mijn studententijd veel en intensief gebiljart en nog les gehad van Piet van de Pol. Speelde toentertijd ca. 10.00 gemiddeld in libre. Heb sindsdien niet veel tijd meer gehad. Toen ik kennis maakte met de Nicodem’s in Ockenburg en daar topbiljarten zag op basis van goedwillendheid van een paar mensen heb ik het biljarten aan het topsportbeleid van Delta gelinkt. Sindsdien is de groei erin gekomen en het (semi) professionalisme ingevoerd. Ik vind het nog altijd jammer dat ik de kampioenswedstrijd in Twente heb moeten missen. We hadden bij Delta de milieupoot op Zeeuws Vlaanderen en samen met Verbrugge konden we de financiële basis leggen voor de Wereld Bekerwedstrijden in Sluiskil. Een schot in de roos, dat nu uitmondt in het Wereld Kampioenschap in oktober. Ik hoop echter wel dat daarna de Wereld Bekertoernooien weer terugkomen. Het zou eeuwig zonde zijn een dergelijk evenement en die know how in Zeeland kwijt te raken.
Wat jammer blijft is dat het biljarten de PR mist van vooral de TV. Samen met het interesseren van de jeugd zijn dat hotspots van de toekomst. We willen in Sluiskil in de top blijven spelen. Ideaal zou zijn een team in de eredivisie, een in de eerste en een in de tweede divisie, waarvan vooral dat laatste een soort van opleidingsinstituut zou moeten/kunnen zijn. Alles zal natuurlijk afhangen van de financiële armslag. Nu zijn we budgettair in orde, vraag is of dat in de toekomst ook nog kan.
Ik ben in elk geval optimistisch en aan mijn inzet en netwerk zal het zeker niet liggen.
foto: Harry van Tiel